17 Haziran 2019 16:38   şikayet Et
sedat5354

İyi bir hikâyen var ise iyi bir arkadaşın var demektir
Hiç olmadık bir zamanda hiç olmayacak bir bir yerde karşılaştık. Benim bir daha geçmeyeceğim bir yol onunda beni bir daha görmeyecek bir durumdaydı. Sadece bir an sadece bir açı birbirimizi görmemize yetecek kadar alana sahipti. Bir an etrafa bakarken gözüm ilişti ona onunda bana tabi. Sıradan bir hayvanseverdim, ama o esnada her ne olduysa o halini o bakışını o durağan ve son şansının olduğunu iliklerime kadar işleyen o bakış bir anda beni baştan sona bitirmişti. Yitik bitkin halsiz umutsuz bir şekilde olduğu yerde kalmıştı. Korkmuyordu yine de ama bir güvensizlik vardı iki ayaklı yaratıklara karşı.
Usul usul sokuldum yanına yavaş hareketler ile başından okşamaya ince bir ses tonuyla diyalog kurmaya başladım. Nitekim güvenini de kazanmıştım. Akabinde onu ordan almaya karar verdim. Benimle gelmek için oda buna hazırdı. Ben gözlerindeki sevinci gördüm oda benim gözlerimde iyi bir hayatı olacağı arkadaşını gördü. Neticede hiç zorlamandan arabaya bindirmeye çalıştım ama o öyle bir düşünceye büründü ki ben pisim beni bagaja koy dercesine bagajın önüne oturdu. Kapalı bagaj yani, beni şaşırtmaya ordan başladı. Hani cango tarzı bagaj desem tamam ama kapalı yani çok ilginç gelmişti bana. Yaklaşık 2 saat kadar sürüş ve molayla geldik yeni evine yuvasına. Hemen bir iki koklama koku bırakma işlemiyle sahipleniş başlamıştı civarı. Gelirken almıştım büyük bir torba yemini kemiğini. Verirken sevinçten o hali harap hayvan bir anda adrenalin yemiş çılgına dönmüştü. Sevinç böyle bir şeydi. Yıllar yılları kovaladı yaz kışları kovaladı. Neticede 8 yıl birlikte çok güzel anılar biriktirdik bol miktarda. Hatrı sayılır cinsten hemde. 1. Yıl sakaryadan istanbula geçmem icap etti 2, 3 günlüğüne, restoran isletmecisiyim her zaman çıkamıyorum işi bırakmak olmuyor neyse her sabah alışverişe giderdim, peşimden yola kadar gelirdi içim içimi yerdi araba çarpacak diye. Çoğu kez birlikte gitmiştik çarşıya alışverişe:) Bazen görmezdi gittiğimi kaçırırdı gidişimi o an gelişimi beklerdi bir elektrik direğinin altında. Gözetleme mevzisi orasıydı. Arabayıda tanırdı görüş mesafesine girdim mı atlardı yola geldi geldi diye bir o yana bir buyana koşturur coşardı. Neyse gittim istanbula köpek ben gittim niye almadı beni yada niye gelmiyor bu diye o elektrik direğinin altında ne şu içti ne yemek yedi nede o fırtına yağmur çamurda yerinden kımıldamadı. Gece gündüz orda gözü yolda kaldı. 3. Gün aradılar beni bu kopek yemiyor içmiyor yolunu gözlüyor dediler içim gitti. Işlerini alel acele halledip hemen çıktım yola. Gecenin bir vakti geldim baktım bu arabaya doğru koşuyor dört nala. Işte o zaman sadakatin ne demek olduğunu öğrendim. Insanda olduğundan kat be kat olduğunu. Sonra o muhteşem hikâyemize çok güzel anılar ekledik güzel evlatlar da ekledik ama hiç bir onun kadar olmadı olamadı. Belkide bana denk gelene kadar yaşadıklarından ötürüydü bilinmez. Yada çok ama çok zekiydi anlatma becerisi çok iyiydi kim bilir. 8 yılımız dolu dizgin geçti. Alaska malamutuydu adi Reksti. Hayatıma giren bir çok insandan daha değerliydi. Daha anlayışlı daha sadık da beklentisizdi. Sorun çıkarır ama kimse kusursuz değildi. Bir araba çarpması sonucu 2 yıl önce bu gün öldü. Buraya yazmamdaki amaçta bir şekilde içimdekilerin anlayabileceği insanlarla paylaşmaktı. Hepinizin vardır hepiniz en iyisine sahibim diyorsunuz öyle de zaten benim içinde öyle. O gün bu gündür beslemiyorum bakmıyorum bakamıyorum. Çünkü biliyorum ki çok bağlanırsan bir gün mutlaka oda gidecektir. Sanırım biraz da unutamıyor oluşumdan kaynaklı olabilir. Uzun oldu mazur görün lütfen. Sevgiyle kalın, emin olun iyi bir insansanız iyi bir arkadaşa da denk gelirsiniz. Hoşça kalın...

(1 kişi bunu patiledi.)

Siz de fikrinizi paylaşabilirsiniz, unutmayın Petarkadaş'ta saygı önce gelir...

Sitede Gezenler

33 üye şu anda sitede.





Reklam

Hayvan Dostu Markalar